W latach lata 1940-1941: w getcie działały różne grupy, mające swoich przywódców religijnych, wielu z nich starało się prowadzić religijny styl życia. Były też grupy religijne skupione wokół chasydyzmu. Był też oficjalny i nieoficjalny nurt rabiniczny, przy czym pierwszy z nich w zasadzie popierał działania Rumkowskiego, drugi zaś odrzucał jego poczynania. Jednak w styczniu – październiku 1942 większość przywódców religijnych, przeciwnych Rumkowskiemu, znalazła się na listach transportowych, między innymi jako tzw. element nieproduktywny. Pod koniec 1942 r., do maja 1944 r., okres względnego spokoju i wolności praktykowania życia religijnego.
Besandere Angelegen
