Osoby skazane kierowane były do Centralnego Więzienia, usytuowanego przy Czarnieckiego12-18. W czasie wysiedleń do obozów zagłady, miejsce to stawało się punktem zbornym, skąd kierowano ich na rampę na Stacji Radegast. Nota bene, osoby skazane trafiały na listy do wysiedleń w pierwszej kolejności.
„21 lutego [1942] pozostanie na długo w pamięci mieszkańcom getta. W dniu tym odbyła się po raz pierwszy publiczna egzekucja. Na miejsce stracenia obrany został wielki plac przy zbiegu ulic Bazarowej i Lutomierskiej. Do ostatniej chwili ludność nie wiedziała, iż na placu tym odbędzie się egzekucja (…). W samym środku placu ustawiona została szubienica. Kilka minut po godzinie dziesiątej przed gmach urzędu dla przesiedleńców przy ul. Rybnej zajechała dorożka z delikwentem skutym kajdankami w asyście funkcjonariuszy z Centralnego Więzienia (…) Do ostatniej chwili skazaniec zachowywał zupełny spokój.(...) Gdy zrzucał z siebie płaszcz, zwrócił się z cichą, pokorną prośbą o darowanie mu życia. (…) Również żona i córka skazańca asystowały przy straceniu. Egzekucja wywarła wstrząsające wrażenie w getcie”
Kronika getta łódzkiego, 21 II 1942 r.,